เห็ดยาง

 ชื่อวิทยาศาสตร์ Lactarius flavidulus lmai. (ราชบัณฑิตยสถาน. 2550 : 52) ชื่อวงศ์ RUSSULACEAE ชื่อสามัญ - ชื่อพื้นเมือง เห็ดยาง ชื่ออื่นๆ เห็ดข่า ลักษณะ เวลาบานเป็นรูปร่มที่มีด้านบนแบน ตงกลางเว้าลงเล็กน้อย หมวกเห็ดด้านบนมีผิวเรียบเป็นนวลแป้ง ผิวมีสีเนื้ออ่อนปนสีขาว บางแห่งมีรอยเปื้อนสีน้ำตาลอ่อน หมวกเห็ดมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 5-9 เซนติเมตร มีครีบหมวกเป็นแผ่นบางสีขาว ซึ่งมีความยาวเท่ากันตลอดครีบ ปลายด้านในยึดติดกับก้านดอกอีกปลายหนึ่งติดกับขอบหมวก ครีบหมวกเห็ดมีความแคบและเรียงกันถี่มาก เวลาช้ำมีน้ำยางสีเขียวอ่อนอมฟ้าอูดออกมาจากแผล ซึ่งเมื่อถูกอากาศจะแห้งเป็นก้อน เกาะติดอยู่ที่ครีบหมวกเห็ด ก้านดอกยาวประมาณ 2-3 เซนติเมตร ผิวเรียบและมีสีขาว บางแห่งมีรอยเปื้อนสีน้ำตาลอ่อน เนื้อเยื่อภายในก้านดอกมีสีขาว ดอกเห็ดค่อนข้างแห้งไม่ฉ่ำน้ำเหมือนเห็ดสดทั่วไป  ลักษณะพิเศษ เวลาช้ำมีน้ำยางสีเขียวอ่อนอมฟ้าอูดออกมาจากแผล ซึ่งเมื่อถูกอากาศจะแห้งเป็นก้อน เกาะติดอยู่ที่ครีบหมวกเห็ด นิเวศวิทยา บริเวณที่เก็บตัวอย่างเป็นตอไม้ผุพัง หรือต้นไม้ที่มีใบหล่นเต็ม อยู่ในป่าเต็งรัง พื้นดินมีความชื้นปานกลาง ไม้ยืนต้นใกล้บริเวณนั้นได้แก่ ต้นชาด เห็ดอยู่เดี่ยวๆ หรือเป็นกลุ่มน้อยกว่า 10 ดอก  การใช้ประโยชน์ นำมาประกอบอาหารรับประทานได้ โดยนิยมนำมา แกง